• تاریخ: ۱۳۹۶-۰۳-۲۱
  • شناسه خبر: 28623

مهمانی خدا

ماه رمضان، بهار قرآن است. تلاوت یک آیه معادل یک ختم قرآن محسوب می شود. شایسته است با کمالات این کتاب عظیم بیشتر آشنا شویم. ...

زبان قرآن

قرآن کریم، کتاب هدایت همه انسانها در همه اعصار است، نور هدایتش مختص به عصری یا اقلیمی یا نژادی نیست. رسالت حضرت ختمی، جهانی، ابدی و جاودانه است. قوم و ملت قرآن گستره بشریت است نه گروهی از مردم حجاز عربستان، چنین کتابی که برای هدایت همگان نازل شده باید از دو ویژگی عمده برخوردار باشد:

الف- زبانش، جهانی باشد تا همگان از معارف آن بهرمند باشند و هیچ کس به بهانه نارسایی زبان و بیگانگی از پیمودن صراط سعادت بخش آن باز نایستد و یگانه زبانی که عامل هماهنگی جهان گسترده بشری است، زبان فطرت است که هر انسانی به آن آشنا و از آن بهره مند است. زبان قرآنی، زبان مردمی و مطابق فرهنگ مشترک میان مردمان است، زبان فرهنگ انسانی که همان فرهنگ فطرت پایدار است، مخاطب قرآن فطرت پاک انسانهاست و رسالت آن شکوفا کردن فطرتهاست لذا زبانش برای همگان آشنا و فهمش ساده برای عموم بشر است. جهانی بودن زبان قرآن کریم و اشتراک فرهنگ آن، در چهره اجتماع بشری سلمان فارسی، صُهیب روحی، بلال حبشی، اویس قرنی و ابوذر حجازی متجلّی است. قرآن کریم نور و کتاب مبین و روشن و نور درخشان است گرچه نور درجات و مراتب مختلفی دارد و برخی از چشم ها از دیدن درجات شدید آن محروم است اما هیچ کس نمی تواند تیره بودن نور و تاریکی آن یا ناتوانی از درک اصل آن را ادعا کند. خدای سبحان که خدا نور آسمانها و زمین است برای هدایت انسانها نوری ویژه آفریده که در سراسر آن هیچ نقطه و زاویه تاریکی یافت نمی شود و برای دیدن آن نیازی به نور دیگری نیست

ب- محتوایش برای همگان مفید و سودمند باشد و اَحدی از آن بی نیاز نباشد همانند آبی که مایه حیات زندگانی است.

چند نکته:۱-سخن گفتن قرآن کریم به زبان فطرت انسانها و عمومی بودن فهم آن بدین معنا نیست که بهرهء همگان از این کتاب الهی یکسان است مگر بهره همه از دریا و اقیانوس یکسان است؟ هر کس به میزان استعداد خود از قرآن بهره می برد.

۲-هر چند قرآن کتابی جهانی و جاودانه است اما همگان توفیق بهره گیری از آن را ندارند، گناه و تبهکاری، الحاد و تقلید باطل از گذشتگان آدمی را از تدبر در معارف و اسرار آن باز می دارد.

« کتاب الله(عزّوجلّ) علی اربعه اشیاء: العباره للعوام والإشاره للخواص واللطائف للأولیاء والحقائق للأنبیاء

 

قرآن بر چهار نحو است، ظاهر عبارات آن برای عوام مردم و اشارات برای خواص آنان و ظرائف مخصوص اولیاء الهی و حقایق مخصوص پیامبران است.

۳-هدایت قرآن اساساً و اصالتاً عمومی است و البته در میان زبانها، زبان عربی، ویژگی خاصی دارد که آن را قادر ساخته تا مَحمل وحی الهی قرار گیرد. به عبارتی دیگر زبان عربی زبان بین المللی دینی است و کعبه مکان بین المللی دینی که می تواند به وحدت مسلمین عینیّت ببخشد.

۴-معارف قرآن مختص قومی خاص نیست هر چند در دلهای بسته نفوذ نمی کند. دل های قفل زده و بسته چون ظروف در بسته ای اند که اگر در اقیانوس ها هم فرو روند، قطره ای در درونشان نفوذ نمی کند، اما کسانی که فطرت خویش را حفظ کرده باشند چه ایرانی باشند مانند سلمان، چه رومی باشند چون صُهیب، یا حبشی چون بلال یا همانند عمّار و ابوذر از سرزمین حجاز برخاسته باشند، همه در برابر این کتاب الهی یکسانند و آن را می پذیرند همچنان که پذیرفتند و خاک بودند و کیمیا شدند

والسلام

دکتر علی نظری علی آبادی مدرس حوزه و دانشگاه

 

 

نام:

ایمیل:

نظر:

لطفا توجه داشته باشید: نظر شما پس از تایید توسط مدیر سایت نمایش داده خواهد شد و نیازی به ارسال مجدد نظر شما نیست